Zespół Szkół Handlowych im. Bolesława Prusa

Szkoła

Historia szkoły

  • 1957 r.
    1 września, powołanie Wydziału Handlowego pod nazwą: Zasadniczej Szkoły Handlowej, przy Technikum Ekonomicznym w Katowicach
  • 1960 r.
    Rozpoczyna działalność Zaoczna Zasadnicza Szkoła Handlowa
  • 1964 r.
    Powołanie Zasadniczej Szkoły Handlowej, jako samodzielnej placówki oświatowej
  • 1972 r.
    Powołanie aktem erekcyjnym Kuratora Katowickiego Okręgu Szkolnego, Liceum Zawodowego nr 2 kształcącego w zawodzie sprzedawca-magazynier
  • 1974 r.
    Utworzenie Zespołu Szkół Zawodowych nr 9
  • 1976 r.
    Na mocy Zarządzenia Kuratora Oświaty i Wychowania w Katowicach, rozpoczyna działalność Średnie Studium Zawodowe nr 4 dla pracujących, o kierunku operatywno-handlowym
  • 1977 r.
    Decyzją Kuratora Oświaty i Wychowania w Katowicach szkoła zmienia nazwę na Zespół Szkół Handlowych
  • 1991 r.
    Decyzją Kuratora Oświaty i Wychowania w Katowicach, rozpoczyna działalność Liceum Handlowe, kształcące w zawodzie technik-handlowiec
  • 1992 r.
    Powstanie Policealnego Studium Zawodowego kształcącego w zawodzie technik-handlowiec
  • 1993 r.
    Powstanie aktem erekcyjnym Kuratora Oświaty Liceum Handlowego dla Dorosłych kształcącego w zawodzie technik-handlowiec
  • 1999 r.
    Na podstawie uchwały nr IX/93/99 Rady Miejskiej Katowic z dnia 26 kwietnia 1999r. nadano Zespołowi Szkół Handlowych w Katowicach imię "Bolesława Prusa"
  • 2002 r.
    Przekształcenie szkół ponadpodstawowych:
    Liceum Handlowego w Technikum Nr 5
    Zasadniczej Szkoły Handlowej w Zasadniczą Szkołe Zawodową Nr 3 (Uchwała nr 2/663/02 rady Miejskiej Katowic z dnia 27.05.2002r.)
  • 2003 r.
    Założenie Zasadniczej Szkoły Zawodowej Nr 19 dla Dorosłych ( Zarządzenie Nr 586/2003 PM Katowice z dnia 1.08.2003r. - Uchwała Nr X/157/03rady Miejskiej Katowice z dnia 23.06.2003r.)
  • 2004 r.
    Przekształcenie Liceum Handlowego dla Dorosłych w Technikum Uzupełniające Nr 15 dla Dorosłych (Uchwała XXVI/503/04 Rady Miasta Katowice z 28.06.2004r.)
  • 2005 r.
    Przekształcenie Policealnej Szkoły Zawodowej w Szkołę Policealną nr 4 (Uchwała nr XLIII/900?05 Rady Miasta Katowice z dnia 25.07.2005r.)

Bolesław Prus

Aleksander Prus-Głowacki, znany pod pseudonimem Bolesław Prus (ur. 20 sierpnia 1847 w Hrubieszowie, zm. 19 maja 1912 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta okresu pozytywizmu.
Urodził się w Hrubieszowie na Lubelszczyźnie, w rodzinie dworskiego ekonoma o szlacheckich korzeniach (swój późniejszy pseudonim zaczerpnął z nazwy rodowego herbu Prus I). Osierocony wcześnie przez matkę, a w wieku lat 9 przez ojca, przeszedł pod opiekę babki Marcjanny Trembińskiej mieszkającej w Puławach, a po jej śmierci – ciotki z Lublina. Tam rozpoczął naukę w Szkole Realnej, a następnie przeprowadził się do Siedlec (1862), gdzie uczył się w gimnazjum. Następnie znalazł się w Kielcach pod opieką brata Leona Głowackiego, nauczyciela historii.
Pod wpływem starszego brata Leona, działacza frakcji "czerwonych", Głowacki w wieku 16 lat, wziął udział w powstaniu styczniowym, ranny w pobliżu Siedlec dostał się do rosyjskiej niewoli. Ze względu na młody wiek został uwolniony i zamieszkał z rodziną w Lublinie. W 1864 r. został na 3 miesiące aresztowany, po zwolnieniu z więzienia uczył się w lubelskim liceum, które ukończył w 1868 roku. Następnie wstąpił do Szkoły Głównej w Warszawie na Wydział Matematyczno-Fizyczny. W Warszawie był zdany na własne siły i zarabiał korepetycjami. Po dwóch latach przeniósł się do Puław do szkoły rolniczo-leśnej, gdzie również nie pozostał długo. Postanowił wyjechać do Warszawy, gdzie próbował różnych zawodów, nie gardząc też pracą fizyczną w fabryce Lilpopa i Raua.
W roku 1872 zaczął publikować, już pod pseudonimem Bolesław Prus, w pismach pozytywistycznych "Opiekun Domowy" i Niwa, a także współpracował z humorystycznymi pismami "Mucha" (od 1873) i "Kolce" (1874). Od 1874 roku publikował w "Niwie" stały felieton Sprawy bieżące, zaś do całego szeregu innych pism Kroniki, stanowiące dla niego rzeczywistą szkołę pisarską, w tym czasie zaczyna pisać opowiadania.
W 1876 roku ożenił się z Oktawią z Trembińskich, daleką kuzynką ze strony matki.
W latach 1878-1884 wkracza w dojrzały okres swojej twórczości nowelistycznej. W zbiorach nowel i opowiadań:
-Pisma tom 1 (1881)
-Szkice i obrazki (1886)
-Drobiazgi (1892)
-Opowiadania wieczorne (1895)
publikuje wiele znanych do dnia dzisiejszego dzieł: Przygoda Stasia, Powracająca fala, Michałko, Antek, Katarynka, Kamizelka i inne. Powstają także powieści: Pałac i rudera, Dusze w niewoli i Anielka. W latach 80. XIX wieku koncentruje się na twórczości powieściowej. W tym okresie powstaje jego epicka panorama ówczesnej Warszawy z lat 1878-1879 - powieść Lalka (1887-1889, a potem 1890). Pisze także powieść społeczno-obyczajową Emancypantki (1894). W swojej jedynej powieści historycznej Faraon (1897) przedstawia, na tle fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy, państwa i społeczeństwa. Faraon, jako powieść polityczna, był ulubioną książką Józefa Stalina; niektórym późniejszym czytelnikom przekładu angielskiego losy jej bohatera Ramzesa XIII przypominały tragiczną śmierć prezydenta USA Johna Kennedyego. Następnie w roku 1909 wydał jeszcze jedną powieść Dzieci, w której poddał krytyce rewolucję 1905 roku. A śmierć pisarza przerwała prace nad ostatnią, niedokończoną powieścią Przemiany (1911-1912).
Został pochowany na cmentarzu na Powązkach, gdzie na pomniku znajduje się napis "Serce serc".

Twórczość prozatorska Bolesława Prusa należy do największych osiągnięć literatury polskiej.
Początkowo prezentował on nurt pozytywistyczny, później obrał kierunek realistyczny.
Tematem jego wczesnej twórczości było przedstawienie krzywdy społecznej skontrastowanej z jałowością życia, zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli 1877, Anielka 1880).
W tym czasie był Prus świadkiem tragedii losów ludzkich i niesprawiedliwości społecznej, spowodowanych w znacznej części zderzeniem z wczesnokapitalistyczną gospodarką (Powracająca fala 1880). Zachodzące zjawiska społeczno-gospodarce Prus poddawał w swojej twórczości analizie i ocenie.
W latach 1953-1970 ukazało się w 21 tomach wydanie Kronik.
Twórczość Prusa najbliższa jest pracom takich pisarzy jak Karol Dickens i Anton Czechow.